Sensör ilk kez bir hayvanda keşfedilen dünyanın manyetik alanını tespit etmek için

Birçok yaratıklar su yoluyla, arazi üzerinde gezinmek bilim çevrelerinde uzun tutulan inanç olmuştur ve rehberlik için dünyanın manyetik alanını kullanarak gökyüzü ile gelmiştir. Şimdi of Texas at Austin Üniversitesi (UT) çalışan bilim adamları ve mühendisleri nihayet bir hayvanda bu sorumlu organik mekanizmayı keşfettiler. Sadece bir mikroskobik TV anteni gibi bakıyor, yapısı toprak aracılığıyla yuva hangi şekilde çalışmak için kullandığı küçük bir roundworm beyninde tespit edilmiştir. Bu atılım, iç pusulalar ile diğer türler onların ders pilot gezegenimizin manyetik alanı nasıl kullandıklarını bilim adamları keşfetmenize yardımcı olabilir.

Adında bir yuvarlak solucan keşfedilen C aenorhabditis elegans ( C. elegans nano ölçekli sensörü solucan beyin çıkıntılı bir nöronun sonunda yer almaktadır, kısa). Bu diğer hayvanlar iyi beyin yapılarında paralellikler birden türler arasında var özellikle de bu niteliği paylaşmak umuduyla yol açmaktadır. "Şansı, aynı moleküller kelebekler ve kuşlar gibi şirin hayvanlar tarafından kullanılan olacağını duyuyoruz" Jon Pierce-Shimomura, asistan UT nörobilim profesörü ve araştırma ekibinin bir üyesi dedi. "Bu bize diğer hayvanlarda magnetosensation anlamada bir ilk dayanak sağlıyor."

manyetik alan sensörü içeren nöronun ucu C elegans bir denilen dallı projeksiyon dendrit . Bu özel dendrit o (amphid anlamına adından, parmak şeklinde sonlar vardır çünkü bu ismi bir AFD olduğu parmağa Dendrite) ve karbondioksit seviyelerinin bir sensör olarak solucanlar dünyada özellikle tanınmış yapısını zaten ortam olduğunu Sıcaklık ve - nem - son UT tarafından yürütülen çalışmalarda keşfedilen. Bu daha önceki çalışmaları üzerine inşa C. elegans onun AFD-eşleştirilmiş nöron yeteneği nem değişikliklerine tepki, araştırmacılar bu sensör tespit olabilir başka ne olduğunu görmek için onlar solucanlar etrafında manyetik alan değiştirerek denedim solucanlar magnetosensory yetenekleri arasında oldu. Ne keşfedilen manyetik alan değişikliklere maruz kaldığında, solucanlar artık ortamında aşağı kendilerini yönlendirmek veya muktedir olmasıydı.

Aç kullanılarak C elegans bir elektromanyetik bobinin çevrili jelatin dolu tüpler implante, araştırmacılar solucanlar genellikle kendi ortamında aşağı doğru hareket eğilimi kaydetti; yiyecek için tarama yaparken bir yaklaşım kullandıkları olacaktır. Bobin açıldığında ve Dünya'nın daha güçlü bir manyetik alan tanıştı, solucanlar kendi yolunu kaybetmiş ve uyarılmış manyetik alanın yönüne bağlıdır, rastgele kazma başladı.

Bu davranış ile ilgisini, araştırmacılar, farklı bir ortamda yönünü dünyanın çeşitli yerlerinden gelen solucan aynı tip getirerek ve gözlemleyerek kendi manyetik alan teorisi teyit fikri çarptı. Sonuç olarak, çeşitli C elegans (İngiltere, Hawaii, Avustralya gibi farklı yerlerden) hepsi "aşağı" kendi ev ortamlarında olarak algılanan olurdu yerel manyetik alana ilişkin tüpler içinde tam açıyla taşındı. Avustralyalı solucanlar, örneğin, kendi yolunu sızdılar kadar tüplere. Çalışmanın baş yazarı, Andrés Vidal-Gadea, Illinois State Üniversitesi'nde eski UT araştırmacı ve şimdi öğretim üyesi, belirtti C. elegans sadece bir toprakta mevcut türlerin binlerce olduğunu çok sayıda çevreleri dikey hareket yansıtılmaktadır. "Ben manyetik algılama toprakta yaşayan organizmalar arasında yaygın olabileceği ihtimali beni büyülüyor," Vidal-Gadea dedi.